Morze Martwe

Położone jest w syryjsko-afrykańskim rowie tektonicznym. Dla Morza Martwego charakterystyczne są przeróżne typy skał, takie jak: skały z okresu prekambryjskiego (głównie granit, skały wulkaniczne oraz krzemiany kwasowe) a w jego południowym regionie – skały z okresu paleozoicznego oraz mezozoicznego. Zróżnicowane typy skał wskazują na unikalność oraz bogactwo składu mineralnego wód Morza Martwego.

Morze Martwe jest najbogatszym źródłem minerałów oraz mikroelementów, które znajdują się w wodzie oraz w mineralnym błocie. Przez ponad tysiące lat źródła termomineralne wypełniały Morze Martwe. Pod wpływem ciepła promieni słonecznych, woda wyparowała a minerały opadły i nagromadziły się. Z tego powodu stężenie soli w Morzu Martwym jest dziesięciokrotnie większe niż w innych morzach i oceanach. Porównując skład chemiczny Morza Martwego oraz innych jezior i oceanów, można zauważyć, iż stężenie soli w Morzu Martwym wynosi 31,5% („Niektóre geochemiczne aspekty Morza Martwego i jego wieku”, 1991, Ya’akov Ben-Tur). Stężenie jonów SO4 jest bardzo niskie, natomiast stężenie jonów bromu jest najwyższe ze wszystkich wód na ziemi. Chlorki neutralizują większość z jonów wapnia w Morzu Martwym i jego okolic. Podczas, gdy w innych morzach NaCl stanowi 97%, w Morzu Czarnym ilość NaCl to tylko 12-18%. Pozostała jego część złożona jest z potasu, magnezu, bromu i innych substancji. Temperatura wody waha się pomiędzy 19 stopniami Celsjusza w lutym a 31 stopniami Celsjusza w sierpniu.

Pozbawione widocznych oznak życia, Morze Martwe jest najbogatszym źródłem substancji leczniczych, wykorzystywanych od najdawniejszych czasów. Unikalne przyrodnicze zjawisko, z wodą nasyconą do granic możliwości solami i mikroelementami, z ogromnymi pokładami borowiny, o suchym i gorącym klimacie - to fascynująca naturalna lecznica.

Lecznicze właściwości Morza Martwego były znane już od czasów starożytnych. Rzymianie oraz Żydzi budowali na brzegach Morza Martwego łaźnie wykorzystujące wodę i błoto. Dwa tysiące lat temu rzymski historyk Flawiusz napisał, że nawet sam król Herod odwiedzał gorące źródła znajdujące się na Morzu Martwym, gdzie kurował się oraz odnajdywał spokój. Piękna królowa Kleopatra była w pełni świadoma zbawiennego wpływu minerałów na ludzką skórę, więc by odzyskać młodość używała soli oraz błota.

W 1936 roku dr B.Vikinsky, w próbkach wody pobranej do badań w Morzu Martwym w odległości 3-4 km od ujścia rzeki Jordan, odkrył nieznane wcześniej bakterie. Dalsze badania wód Morza Martwego były prowadzone przez Benjamina Elizari-Volacaniego. W jego rozprawie doktorskiej ("Badanie mikroflory Morza Martwego" - Uniwersytet Żydowski, Jerozolima 1940) po raz pierwszy została zidentyfikowana i opisana mikroflora Morza Martwego.

Po opublikowaniu wyników badań, wielu naukowców szczegółowo badało wody Morza Martwego. W 1983 r. A.Oren wykrył w wodach Morza Martwego oprócz populacji bakterii, także znikomą ilość wodorostów Dunaliela (4-6 komórek w ml). Na podstawie tych i innych badań w informatorze "Diagniza Bakterii" wpisano archebakterię. Termin ten pojawia się w "Molekularnej bioligii komórki", B.Alberts, D.Bray, J.Lewis, M.Raff i in., tom 1, Mir Publishers, 1994.

Archebakterie zostały usystematyzowane jako halobakterie według poniższych grup:
- Halobacterium salinarium
- Halbacterium citirubrum
- Halbacterium nalobium
- Halbacterium marismortui
- Halbacterium trapanicum

Badanie struktury DNA i RNA oraz fizjologicznych mikroorganizmów wykazało, że archebakterie należą do samodzielnej grupy organizmów. Ich budowa jest zbliżona do budowy organizmów jądrowych. Do prokariotów podobne są tylko przez obecność nieukształtowanego jądra. Wykorzystanie biomasy archebakterii Morza Martwego jest głównym osiągnięciem naszej firmy, ponieważ jest to źródło niewyczerpanych możliwości wykorzystania biologicznie czynnych i czystych substancji oraz ich energii.

Z tego można wyciągnąć wniosek, że Morze Martwe wcale nie jest martwe, są w nim mikroskopijne jednokomórkowe organizmy - archebakterie oraz wodorosty zdolne żyć i rozmnażać się w niewiarygodnie trudnych warunkach Morza Martwego.

Woda Morza Martwego jest nie tylko silnie stężonym roztworem soli, ale ma także wysoką temperaturę wskutek bardzo silnego nasłonecznienia, właściwego dla tego obszaru geograficznego.Archebakterie należą do oddzielnej grupy organizmów charakteryzujących się brakiem wyodrębnionego jądra, są one opisane w poradniku "Klucz do oznaczania bakterii" oraz w książce "Molekularna struktura komórki" autorstwa B.Albertsa i D. Brey'a oraz innych.

Morze Martwe istnieje ponad 5000 lat, lecz do dnia dzisiejszego ludzkość nie odkryła nawet niewielkiej ilości jego sekretów.

Współcześni badacze medyczni uznają fakt, iż wyjątkowa kombinacja minerałów oraz soli Morza Martwego posiada właściwości lecznicze w odniesieniu do licznych chorób. Wody Morza Martwego w efektywny sposób leczą alergie, łuszczycę, egzemę oraz wysypkę ropną. Pomagają również w poprawianiu krążenia krwi oraz usprawnieniu metabolizmu, rozluźniają system nerwowy, oczyszczają skórę oraz ulepszają jej wygląd zewnętrzny i elastyczność. Płukanie gardła wodą pomaga wyleczyć nieżyt nosa oraz zapalenie krtani. Błoto mineralne z Morza Martwego leczy rany, ożywia cebulki włosów oraz eliminuje łojotokowe zapalenie skóry i łupież. Nakładanie błota pomaga wyprostować zmarszczki oraz opóźnia proces starzenia skóry. Stwierdzono również leczniczy wpływ błota na migrenę oraz bóle głowy. Nakładanie błota na stawy oraz kręgosłup wywiera leczniczy wpływ na przeróżne choroby: artretyzm, zapalenie kości i chrząstki, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie nerwu, reumatyzm, psychologiczny stres, zmęczenie oraz bezsenność.

Istnieje wiele powodów, dla których Morze Martwe posiada unikalne właściwości lecznicze. Jednym z nich są wyjątkowe warunki klimatyczne:
- 330 słonecznych dni w roku,
- średnio mniej niż 50 mm opadów deszczu w roku,
- wysokie ciśnienie barometryczne, niska wilgotność, intensywne parowanie połączone z dużym stężeniem soli bromowych w powietrzu wspomaga metabolizm, leczy zapalenie oskrzeli, otwiera naczynia krwionośne oraz normuje pracę systemu nerwowego. Ta kombinacja wód bogatych w minerały, przefiltrowanych promieni słonecznych oraz suchego powietrza z pustyni przyciąga do tego obszaru wielu ludzi.

Aktywne substraty uzyskane z tych mikroorganizmów hamują, przy pomocy wolnych rodników, utlenianie lipidów membran komórkowych, a także spełniają rolę stymulatorów systemu immunologicznego.Jak wiadomo, lawinowo narastające procesy wolnorodnikowego utleniania lipidów, membran komórkowych i uszkodzenie wewnątrzkomórkowych kompleksów nukleinowych, ulegają znacznemu przyspieszeniu wskutek napromieniowania lub oddziaływania szkodliwych substancji chemicznych. Według niektórych danych, działanie wolnych rodników może być przyczyną rozwoju nowotworów złośliwych.

Wiadomo, że nie zważając na olbrzymie siły lecznicze Morza Martwego, których sława sięga tysiąca lat, nikt w nim nie kąpie się dłużej niż 10 minut, ponieważ istnieje zagrożenia oparzenia chemicznego na skutek dużej koncentracji soli, które tworzą silne środowisko alkaiczne o pH 9,9.

Znane francuskie olejki aromaterapeutyczne, które wykorzystuje firma Dr.Nona, mają pH 3,0 - a zatem połączenie tych olejków z iłami i solami w określony sposób tworzy wspaniałą kombinację, która nie parzy, a odżywia skórę. A co najważniejsze - posiada ten sam odczyn co skóra naszego organizmu, a mianowicie pH 5,5.