Przyjmując pacjentów w Ameryce, Kanadzie, Rosji i w Izraelu doszłam do wniosku, że jedną z najniebezpieczniejszych patologii, zajmującą wg statystyk jedno z pierwszych miejsc, jest depresja.

W pięknym mieście, w którym jest ogromna ilość słonecznych dni i dużo zieleni, w Los Angeles, mieszka moja bliska przyjaciółka. Pół roku minęło od mojego ostatniego pobytu w USA i ostatniego z nią spotkania. Wstrząsnęły mną ogromne zmiany, które zaszły w jej wyglądzie i psychice od czasu, gdy się nie widziałyśmy. Przede mną stała wycieńczona, wcześnie postarzała kobieta, ze zgaszonym wzrokiem.

Na pytanie: "Co się stało?", usłyszałam odpowiedź "Nie chce mi się żyć, rodzina pilnuje mnie, żebym nie rzuciła się z okna. W ciągu trzech tygodni nie mogłam przełknąć nawet okruszyny. Zmuszają mnie bym jadła i piła. Zawsze lubiłam spać, teraz całymi nocami nie śpię i boję się chwili, gdy nastaje ciemność. Nie oglądam telewizji, nie czytam gazet i książek. Przestałam patrzeć w lustro, używać kosmetyków, a nawet kąpać się. Nie mogę uwolnić się od uczucia beznadziejności i niedorzeczności życia. Nie widzę dla siebie przyszłości".

CO TO JEST DEPRESJA ?

W ciągu pewnych okresów życia, większość z nas ulega w mniejszym lub większym stopniu depresji, na skutek fizycznych bądź psychicznych stresów, które są częścią życia każdego człowieka. Cierpimy z powodu utraty kogoś, kogo kochamy, przyjaciół, rozczarowań, cierpimy z powodu naszego zdrowia lub stanu zdrowia bliskich, współmałżonków lub dzieci.

Czasami obciążenia emocjonalne nie są typowymi stresami dorosłego życia, stają się nie do zniesienia i wtedy wpadamy w depresję. Ten sytuacyjny lub reaktywny typ depresji, rezultat psychologicznie ciężkich wydarzeń, może dla ustąpienia nie potrzebować niczego więcej niż czasu, cierpliwości i miłości, jeżeli tylko symptomy nie są już bardzo silne lub nie trwają zbyt długo.

Ale gdy takie typowe objawy jak: przygnębiający nastrój, poczucie winy, bezużyteczności i bezradności, niemożliwość skoncentrowania się lub podjęcia decyzji, utrata zainteresowania pracą i życiem, utrata energii, bóle głowy, zaburzenia snu, brak apetytu, obniżenie popędu seksualnego, stoją w sprzeczności z rzeczywistymi możliwościami i zwykłą aktywnością, potrzebna jest specjalistyczna konsultacja.

Inne typy depresji mają bardziej rzeczywiste przyczyny. Na przykład przełom hormonalny, którego często doświadczają kobiety w czasie menopauzy, może spowodować bardzo ciężką depresję (wpływ hormonów płciowych - estrogenów). Niektórzy ludzie odczuwają depresję zimą, kiedy jest mało światła słonecznego. By złagodzić ten typ depresji, nazywanej sezonowym rozstrojem emocjonalnym, należy więcej czasu spędzać na powietrzu w słoneczne dni lub poddać się naświetlaniom ultrafioletowym.

Niektóre typy depresji nie mają widocznych przyczyn. Pojawiają się i często trwają wiele lat. Aby przezwyciężyć ten typ, nazywany depresją endogenną, często trzeba dużo czasu, cierpliwości oraz pomocy wykwalifikowanego i przychylnego konsultanta, z którym można czuć się swobodnie.

Radzę Państwu, jeśli czujecie objawy zaczynającej się depresji, porozmawiajcie o swoich odczuciach z psychoterapeutą. To może pomóc znaleźć wyjście szybciej i bezpieczniej, niż próba radzenia sobie w pojedynkę. W rozwoju depresji jak i pozbyciu się jej, ważną rolę może odegrać odżywianie.

Depresja to wynik zakłócenia równowagi w wielu dziedzinach życia. W USA z powodu depresji cierpi 30-40 milionów ludzi. Niektóre stany emocjonalne są bardzo intensywne i dostrzegalne. Stan ten, to wewnętrzna predyspozycja i przyzwyczajamy się do niego, tak jak do zewnętrznego otoczenia. Istnieje niebezpieczeństwo, że możemy przyzwyczaić się do jakiegoś chronicznie przygnębiającego nastroju, który będzie szkodził naszemu zdrowiu.

Głęboka depresja jest związana z większym prawdopodobieństwem zachorowania na raka. Zgodnie z doświadczeniami, depresja okazała się bardziej niezawodnym wskaźnikiem obecności problemów z sercem, niż poważne uszkodzenie w tętnicach, obecność cholesterolu, palenie" - "Psychosomatyczna medycyna" Perski i inni.